SUZANNE VEGA VERTROUWD GOED IN PARADISO

Wanneer Suzanne Vega het podium van de uitverkochte Paradiso betreedt maakt ze meteen duidelijk wat er op het menu staat: wat nieuw werk, een aantal minder bekende nummers en de hits. Een geruststellende mededeling. Tamelijk voorspelbaar, maar neem het haar maar eens kwalijk. Ze beschikt namelijk over ruim een kwart eeuw aan repertoire, een ongekende luxe. en een buitengewoon comfortabel uitgangspunt voor het samenstellen van een setlist. Samen met de Ierse gitarist en producer Gerry Leonard (die haar begeleidt op gitaar) gaf ze onlangs gestalte aan haar achtste langspeler Tales From The Realm Of The Queen Of Pentacles.

Toepasselijk genoeg begint ze met de eerste single die ze ooit uitbracht, Marlene On The Wall. Leonards volume staat tijdens de eerste paar nummers iets te hard, waardoor het zuivere stemgeluid van Vega hier en daar een klein beetje wordt ondergesneeuwd. Het is slechts een kleinigheidje en bovendien wordt het al snel verholpen. Nadat het geluid weer in balans is zien we Vega zoals ze het beste tot haar recht komt: als verhalenverteller pur sang. Vrijwel alle nieuwe nummers worden voorzien van een inleidend praatje. Dikwijls schiet ze hier een tikkeltje in door, want idealiter zou ze de interpretatie van de teksten overlaten aan het publiek. Wel bereikt ze met haar vertellingen een relaxte connectie met het publiek. Haar zichtbaar ontspannen houding en eloquente voordracht zorgen ervoor dat de complete zaal van begin tot eind aan haar lippen hangt. Bovenal beschikt ze na al die jaren nog steeds over een meisjesachtige fluisterstem met precies genoeg valse lucht.

Leonard zorgt ervoor dat alle nummers van de juiste begeleiding worden voorzien. Hij benut alle mogelijkheden die zijn pedaal hem bieden. Met name de nummers waarop hij gebruik maakt van loops werken uitstekend, Tom’s Diner in het bijzonder. Leonard speelt de baslijn, melodieën en zelfs de percussie op zijn gitaar en bouwt de nummers laag voor laag op. Deze benadering zorgt ervoor dat de nummers niet alleen een volle en gelaagde sound krijgen, maar ook toewerken naar een climax. Een uitstekende tactiek om Vegas liedjes royaal in te kleuren. Het wordt gelukkig geen gimmick, want Leonard gunt de frontvrouw de spotlight. Hij maakt zich tussendoor zelfs even uit de voeten voor een solo-intermezzo van de frontvrouw.

Na ongeveer evenveel oude als nieuwe nummers sluit ze af met de hits Luka en Tom’s Diner. Onder luid gejuich keert ze terug voor de toegift, die begint met Lou Reed-cover Walk On The Wildside. De degelijkheid van de set is zowel een van de sterke als zwakke punten van het concert. De setlist is immers niet erg verrassend, maar dat is ook niet waarvoor haar fans naar de Paradiso zijn gekomen. De uitverkochte zaal zegt eigenlijk genoeg. De begenadigde singer-songwriter beschikt nog altijd over een sprankelende persoonlijkheid, meeslepende stem en het vermogen om haar muziek te vernieuwen, zonder in te leveren op herkenbaarheid.

Foto’s: Marcel Poelstra

Naar publicatie OOR

Suzanne Vega

  • Categories →
  • Concertrecensies
 

Opdrachtgevers

client logos
 
Back to top